stichting (nelly&) theo van doesburg en Sara Janssen, dochter van performance kunstenaar Servie Janssen, nodigden een handvol zorgvuldig geselecteerde opiniemakers, projectontwikkelaars, pers en andere belanghebbenden van onze stichting uit voor een eendaagse tentoonstelling en salongesprek genaamd news from nowhere. het activiteitenprogramma vond plaats tijdens de open monumentendagen in amsterdam.

van historisch herenhuis tot bouwplaats, news from nowhere is een eendaagse groepstentoonstelling in een privéwoning die alumni van nederlandse kunstacademies en werken uit particuliere kunstcollecties samenbrengt in relatie tot de agrarische samenleving, biologie, klassenmobiliteit, liquiditeit en waterbeheer. de serie is vernoemd naar een publicatie van de arts & crafts-beweging; news from nowhere (een tijdperk van rust). dit sciencefiction verhaal laat zien hoe socialisme niet alleen leidt tot de afschaffing van privébezit, maar ook de scheiding tussen kunst, leven en werk wegneemt, waardoor het een gespreksonderwerp en referentiepunt wordt voor de tentoonstellingsreeks. in de roman valt de verteller in slaap na terugkomst van een bijeenkomst van de socialistische liga en wordt wakker in een toekomstige samenleving gebaseerd op gemeenschappelijk eigendom en democratische controle over de productiemiddelen.

voor de tentoonstelling news from nowhere vormt een privéwoning het toneel voor combinaties van werken uit de collectie van de kunstverzamelaars en opkomende kunstenaars. (nelly&)theo van doesburg foundation kijkt ernaar uit om met deze kunstenaars in de openbare ruimte te werken. de geselecteerde werken in de tentoonstelling zijn gegroepeerd op onderwerp en materialiteit, waarbij het interieur opnieuw wordt vormgegeven met duopresentaties verspreid over verschillende kamers, waardoor een utopisch huishouden ontstaat.

news from nowhere 2025 is de vierde in een reeks tentoonstellingen in privéruimtes samengesteld door nadine van den bosch en jules van den langenberg. eerdere edities werden ontwikkeld met verzamelaars philippa van loon, casper van der kruk en onder andere kunstenaars josse pyl, wouter paijmans, carly rose bedford, bin koh, maria roosen, vanessa beecroft, barbara visser en job koelewijn.

Foto's door Sander van Wettum.

Van plant tot penseel naar publiek 
De geschiedenis van volkstuintjes en akkers waarop de huidige Zuidas van Amsterdam is gebouwd, kwam opnieuw naar boven tijdens een tweedaagse activiteit in de openbare ruimte, voor het gebouw van de kunstruimte van industriële verfproducent Akzo Nobel aan de Christian Neefestraat 2.

In september 2025 deelden curator Jules van den Langenberg en kunstenaar Annee Grøtte Viken hun onderzoek en plannen voor een nieuw type kunstwerk in de openbare ruimte, dat momenteel in ontwikkeling is. Een plaats specifiek werk dat is gebaseerd op het principe van ‘plant tot penseel naar publiek’.

Nieuwsgierige buurtbewoners, experts en geïnteresseerden keken mee naar de transformatie van een originele Friso Kramer-straatlantaarn uit de jaren 60 door middel van ‘houtimitatie’, een traditionele schildertechniek uit het ambacht waarmee hout wordt nagebootst met behulp van natuurlijke pigmenten, water en lijnzaadolie.

Het doel van de presentatie is om een gevoel van locatiegebonden productie terug te brengen in de straten en openbare ruimten van de Nederlandse hoofdstad. Dit maakt deel uit van een langer lopend project van de kunstenaar en curator, in samenwerking met de (Nelly&)Theo van Doesburg Stichting, om een permanente bestemming te vinden voor een reeks cirkels voor de teelt van vlas in een wijk die momenteel in aanbouw is. Tijdens het zaaien en oogsten worden deze cirkels gezien als plekken voor sociale bijeenkomsten en seizoensgebonden oogstfeesten. Wanneer het vlas volgroeid is, wordt het verwerkt tot lijnzaadolie, traditioneel gebruikt als basis voor verf. Samen met lokaal gewonnen pigmenten wordt hiermee een volledig natuurlijke verf gemaakt, die met eeuwenoude technieken van marmer- en houtimitatie wordt aangebracht op elementen in de openbare ruimte—zoals banken, lantaarns en prullenbakken—waardoor deze alledaagse objecten een monumentale uitstraling krijgen.

Het maakproces in de openbare ruimte van de Amsterdamse Zuidas is een vroeg prototype van deze visie: een vintage straatlantaarn wordt opnieuw geschilderd met lijnzaadolieverf en getransformeerd tot een drager van verhalen, gemeenschap en ambacht.

Criticus en curator Laurens Otto schreef het onderstaande artikel over het onderzoek en de presentatie.

Progressief behoud

Vlas, een van de oudste gecultiveerde planten, werd gebruikt als veevoer en voor het verbeteren van de bodem met zijn diepe wortels, om velden geschikt te maken voor tuinbouw. De vezels dienden als linnen voor schilderdoeken en de zaden voor lijnzaadolie, essentieel voor olieverf en vernis. Tegenwoordig is vlas echter bijna geheel verdwenen uit industriële processen, met name uit de verfproductie.

Op 15 september 2025 vond een discussie plaats in het hoofdkantoor van de industriële verf- en lakproducent AkzoNobel in Amsterdam met deelnemers met een directe interesse in materiële cultuur.[*] Dit is een weerslag van die discussie, die Annee Grøtte Viken’s voorstel besprak voor een kunstwerk dat vlas in de openbare ruimte integreert.

Sinds 2021 werken Viken en curator Jules van den Langenberg samen met de (Nelly&)Theo van Doesburg Stichting om een openbaar kunstwerk te realiseren dat vanaf een perceel van vlas lijnzaadolie en pigmenten levert als vernis en coating voor verschillende in situ toepassingen. In het lange proces om dit project tot stand te brengen, heeft de gemeente Amsterdam nu een stuk grond beschikbaar gesteld waar gedurende een jaar vlas kan worden verbouwd, dienend proof of concept. De prangende vraag is nu: hoe kan een scenario worden gecreëerd waarin vlasvelden worden geïntegreerd in wijken, waarbij het zaaien, verzorgen en oogsten een gedeelde routine wordt? Hoe kunnen nieuwe bewoners worden verleid om te gaan wonen en werken in een omgeving met de levendige kleuren en patina's van lijnzaadolie, die weliswaar minder stabiel is dan chemische producten, maar wel letterlijk een couleur locale biedt?

Bij het herintroduceren van vlas moet het doel niet zijn om het te zaaien in een afgebakende esthetische zone, maar om het volledig te integreren in bestaande industriële of zelfs pre-industriële praktijken. Een eerste stap zou zijn dit proces onder de aandacht van het publiek te brengen. Het lijkt contra-intuïtief, maar de weinige plaatsen waar een dergelijke omslag kan plaatsvinden, zijn de nieuwe hoogbouwwijken van Amsterdam, zoals de Sluisbuurt en de Zuidas. Juist wanneer nieuwe bewoners ergens komen wonen, kan een dergelijk gemeenschappelijk project worden opgezet. Het probleem blijft hoe zo’n sympathiek project in de reële economie kan worden geïntegreerd. Het is goed mogelijk om kleinschalige experimenten uit te voeren als artistieke praktijk, maar het is bijna onmogelijk dit op grotere schaal uit te voeren. De verschuiving naar natuurlijke materialen vereist eerst een cultuuromslag die herdefinieert wat als ‘goed’ en ‘duurzaam’ geldt. Er moet meer ruimte komen voor afwijkingen binnen niet-gestandaardiseerde processen, in dit geval leidt het gebruik van vlas als vernis tot iets meer onstabiele oppervlakten. Dit is deel van een algemene herwaardering van ambacht en de kennis die in traditionele methodes is verankerd.

Als conceptuele herijkingen van ambacht, arbeid, industrie en productieprocessen moeilijk te realiseren zijn in beleidsverandering of als directe actie in een artistiek project, moet het initiatief leunen op voltooid kunstwerk als totem, als voorbeeld. Op dit moment heeft de kunstenaar, bijna als een rekwisiet, een originele straatlantaarn van Friso Kramer uit de jaren zestig getransformeerd door een traditionele schildertechniek waarbij de tekening van het hout wordt nagebootst met behulp van natuurlijke pigmenten, water en lijnzaadolie. Van daaruit, door de zintuiglijke kwaliteiten van natuurlijk vernis – door geur, aanraking – te ervaren, kunnen belangrijke stake-holders sneller bereid moeten zijn om de urgentie van het project in te zien, om voorbeelden van de mogelijke toepassing te zien als een aansporing vlas weer op grotere schaal in het stedelijk weefsel op te nemen.

Het idee van onderhoud, dat vandaag de dag zo ver uit het oog is verwijderd, zou de drijfkracht kunnen zijn om dit vlaswerk te gaan implementeren. Juist het uitgangspunt van zorg en onderhoud biedt meerdere nieuwe aanknopingspunten; het verzorgen van wat er al is heeft meer zeggingskracht dan als er wordt gevaren onder de vlag van een artistiek project. In een steeds hetere en onleefbaardere planeet zal de vraag wat er kan worden behouden, steeds zwaarder worden bevochten. Het kunnen behouden van wat er nog is zal snel een van de meest bruikbare vormen van progressieve politiek worden.

[*] De deelnemers waren: Hester Alberdingk Thijm (directeur, AkzoNobel Art Foundation), Wijnand Bruinsma (directeur duurzaamheid AkzoNobel), Niek Hendrix (kunstenaar), Geertje Jacobs (directeur European Ceramic Workcentre EKWC), Jippe Kreuning (molenaar Bonte Hen en adviseur van de belangenvereniging De Hollandsche Molen) en prof. Ann-Sophie Lehmann (hoofd leerstoel Art History & Material Culture), gemodereerd door Annee Grøtte Viken en Jules van den Langenberg.

Dank
De tweedaagse presentatie ‘Van plant tot penseel naar publiek’ is mogelijk gemaakt dankzij de genereuze steun van de (Nelly&)Theo van Doesburg Stichting, Gemeente Amsterdam Zuid, Amsterdams Fonds voor de Kunst en de Akzo Nobel Art Foundation. Dank aan alle buren, experts en samenwerkende partners, in het bijzonder Marjo van Baar, Sandberg Instituut, Gerrit Rietveld Academie, Hester Alberdingk Thijm, Augusto Pereira Silva, Boetie Zijlstra, Zaansche Molen, Geertje Jacobs, Paco Bunnik, Rosita Roosblad, Laurens Otto, Nieuw Zwanenburg, Sander van Wettum en Our Polite Society.

Stichting (Nelly&) Theo van Doesburg en kunstverzamelaars Annelies van der Pauw en Martin de Koning nodigden een handvol zorgvuldig geselecteerde Amsterdamse opiniemakers, projectontwikkelaars uit de Amsterdamse Sluisbuurt en Zuidas, pers en andere belanghebbenden van onze stichting uit voor een eendaagse tentoonstelling en salongesprek genaamd News from Nowhere. Het activiteitenprogramma vond plaats tijdens de Open Monumentendagen in Amsterdam.

Deelnemende kunstenaars zijn onder andere Annee Grøtte Viken, Kitty Maria van Eekeren en Elise Ehry, Ryo Kinoshita, Maurice van Tellingen, Gijs Frieling, Niek Hendrix, Claudia Martínez Garay.

Van historisch herenhuis tot bouwplaats, News from Nowhere is een eendaagse groepstentoonstelling in een privéwoning die alumni van Nederlandse kunstacademies en werken uit particuliere kunstcollecties samenbrengt in relatie tot de agrarische samenleving, biologie, klassenmobiliteit, liquiditeit en waterbeheer. De serie is vernoemd naar een publicatie van de arts & crafts-beweging; news from nowhere (een tijdperk van rust). Dit sciencefiction verhaal laat zien hoe socialisme niet alleen leidt tot de afschaffing van privébezit, maar ook de scheiding tussen kunst, leven en werk wegneemt, waardoor het een gespreksonderwerp en referentiepunt wordt voor de tentoonstellingsreeks. In de roman valt de verteller in slaap na terugkomst van een bijeenkomst van de socialistische liga en wordt wakker in een toekomstige samenleving gebaseerd op gemeenschappelijk eigendom en democratische controle over de productiemiddelen.

News from Nowhere 2024 is de derde in een reeks tentoonstellingen in privéruimtes samengesteld door Jules van den Langenberg. Eerdere edities werden ontwikkeld met verzamelaars Philippa van Loon, Casper van der Kruk en onder andere kunstenaars Josse Pyl, Wouter Paijmans, Carly Rose Bedford, Bin Koh, Maria Roosen, Vanessa Beecroft, Barbara Visser en Job Koelewijn.

Voor de tentoonstelling News from Nowhere vormt een privéwoning het toneel voor combinaties van werken uit de collectie van de kunstverzamelaars en opkomende kunstenaars. (Nelly&)Theo van Doesburg Foundation kijkt ernaar uit om met deze kunstenaars in de openbare ruimte te werken. De geselecteerde werken in de tentoonstelling zijn gegroepeerd op onderwerp en materialiteit, waarbij het interieur opnieuw wordt vormgegeven met duopresentaties verspreid over verschillende kamers, waardoor een utopisch huishouden ontstaat. Om een ​​nog beter idee te krijgen van waar de stichting naar streeft, lees dan het onderstaande artikel over de editie 2024 van News from Nowhere door schrijver en curator Laurens Otto:

Zachte dwang

Jaarlijks organiseert de (Nelly&) Theo van Doesburg Stichting News from Nowhere, een moment dat verschillende betrokkenen samenbrengt rond plannen voor te realiseren kunstwerken in de publieke ruimte. Op zaterdag 14 september 2024, tijdens Open Monumentendag, presenteerden kunstenaars Annee Grøtte Viken, Kitty Maria van Eekeren en Elise Ehry hun ideeën aan kunstcritici, verzamelaars, andere kunstenaars, projectontwikkelaars en leden van het Stadscuratorium. Waar andere projecten die de (Nelly&) Theo van Doesburg Stichting onder de vleugels neemt vergevorderd zijn of zelfs al gerealiseerd zijn, presenteren deze kunstenaars voorstellen die hun vorm nog moeten vinden. 

De stichting organiseert ook Bouwplaatsbesprekingen op locatie in gebieden die in ontwikkeling zijn, maar deze middag vindt plaats in een statig grachtenpand midden in Amsterdam, in de woning van twee collectioneurs. De setting verschaft gewicht, concentratie en een zekere welwillendheid aan de discussies. Na het gesprek volgt een rondleiding langs specifieke werken uit de collectie die voor de gelegenheid zijn gekoppeld aan interventies van kunstenaars met wie de stichting werkt. Hoe dit format te lezen? De discussie is licht geënsceneerd omdat de genodigden bewust zijn uitgenodigd en gericht zijn verspreid over drie verschillende sessies. Voorzitter van de stichting Jules van den Langenberg animeert de discussie en leidt de groep vervolgens rond door de eendaagse tentoonstelling. Dit maakt het meer tot een Parijse salon dan een klassieke presentatie-opstelling: als sociaal moment zit er een interessante spanning in de verwarring dat kunst hier zowel aanleiding, context, als doel is.

De stichting heeft als initiatiefnemer en mediator de missie om morele, financiële en organisatorische steun te vinden voor voorstellen van alumni van Amsterdamse kunstacademies. Dit is een lang traject omdat deze voorstellen in principe ongevraagd zijn: de nodige expertise, partners en financiële middelen moeten gedurende het traject worden gevonden. De focus ligt vooral op buurten waar het meest ontwikkeld wordt, met name de Zuidas en de Sluisbuurt, waar op dit moment 5.500 woningen in voornamelijk hoogbouw worden gerealiseerd. Bij alle projecten in de publieke ruimte moet de mix van flexibiliteit en volharding precies juist zijn, maar deze condities maken diplomatie nog crucialer.

Annee Grøtte Viken heeft het plan om in de Sluisbuurt verschillende cirkels olievlas te zaaien. De jaarlijkse oogst dient het lijnzaad leveren om pigment te maken voor in-situ schilderingen. De gemeentelijke landschapsarchitect heeft de graancirkels inmiddels ingetekend in de parkplanning van het entreegebied van de nieuwe wijk. Wat nog georganiseerd moet worden is de nodige arbeid voor het zaaien, het onderhoud van de velden, het maken van de verf en tenslotte het realiseren van de schilderingen. Viken, met haar achtergrond ook als decoratieve schilder, is vooral geïnteresseerd in schilderpatronen van vogeloog esdoornhout, die normaal vooral voor bourgeois meubilair worden gebruikt. De hoeveelheid verf zal afhangen van de oogst van het seizoen.

Kitty Maria van Eekeren en Elise Ehry werken inmiddels tien jaar samen als duo vanuit het figuur van een (werkloze) stewardess om een prestatiegerichte cultuur te bevragen. Zij stellen voor om handgemaakte scheppen en een schuur voor bewonersgroepen te voorzien zodat er een traditie voor een gezamenlijke non-productieve activiteit kan ontstaan: het scheppen van zand. De vraag is hier vooral hoe iets ingebed raakt als gebruik of zelfs als traditie. Een bestaande groep als een Vereniging Van Eigenaren is een logische ingang, maar ook hier blijft de vraag hoe dit – met wisselingen tussen bewoners – levend te houden. Een van de respondenten merkt terecht op dat niet alleen de schep, maar vooral de context moet worden verschaft. Dat is een context die iedereen kent en direct met non-productiviteit associeert: de zandbak.

Om te weten hoe de wereld wordt ingericht, moet je luisteren naar de taal die wordt gebruikt. Op deze middag hoor ik vooral cinematografische woorden: scenario, script, directing. Klassieke termen als sculptuur, productie en bestendigheid niet meer relevant in een wereld die samenhangt aan flexibiliteit en tijdelijkheid. Wat voor kunstwerken en gedachtegangen levert deze nieuwe taal op en welke onderhandelingen zijn er nodig om deze uit te voeren?

Gezien de lange adem die deze projecten vereisen, kijk ik met mededogen naar de betrokken kunstenaars: niet alleen de leap of faith, maar ook de tomeloze energie die nodig is om dit soort projecten te realiseren. Vraagt het niet teveel van de kunstenaars om bij al deze formele en informele onderhandelingen te worden betrokken? Dan besef ik mij dat juist in dit krachtenveld, waar post-fordistische ideeën botsen op hyperkapitalistisch Amsterdams beton, precies daar kunstenaar en stichting dit spel als tandem leren: de kunst van het overtuigen.

Foto's door Sander van Wettum

In mei kwamen we bijeen voor de zevende editie van Bouwplaats Besprekingen,  een activiteitenprogramma van de (Nelly&)Theo van Doesburg Stichting waar ongeveer dertig experts, kunstenaars en nieuwsgierige buren elkaar ontmoetten om te spreken over de ontwikkeling van twee ongevraagde voorstellen voor openbare kunstwerken in de hoofdstad van Nederland. Het bestuur van de stichting en kunstenaars Annee Grøtte Viken en Aaro Murphy voelden zich gesteund en gemotiveerd door alle aanwezigen bij de bijeenkomst die plaatsvond in de nieuwste Broedplaats van Amsterdam, het Baggerbeest.

Deze Bouwplaats Besprekingen bijeenkomst werd gemodereerd door kunsthistoricus en hoofd openbare kunst in de stad Dortmund, Jacques Heinrich Toussaint en curator Jules van den Langenberg. Panelsprekers waren onder meer stedenbouwkundige en supervisor van de Amsterdamse Sluisbuurt Burton Hamfelt, vlasdeskundige Ellen van der Vlugt, hoofdstedenbouwkundige van de afdeling stedenbouw en duurzaamheid van de gemeente Amsterdam Paco Bunnik, adviseur kunst en cultuur Amsterdam Zuid Rosita Roosblad, directeur Onderzoek van de Gerrit Rietveld Academie en Sandberg Instituut Ruby Hoette, en voorzitter van ASKO Scholen Steven Tan.

Een vorm vinden voor procesmatige kunstwerken: opdrachtgeverschap onder onbepaalde omstandigheden

Op 15 mei 2024 verzamelde de (Nelly&) Theo van Doesburg Stichting de kunstenaars Aaro Murphy en Annee Grøtte Viken rond verschillende partners die betrokken zijn bij de Sluisbuurt, een geplande hoogbouwwijk op Zeeburgereiland in Amsterdam. Tijdens zulke Bouwplaats Besprekingen verbindt de Stichting opkomende kunstenaars met verschillende partijen uit een bepaalde gemeenschap. De projecten van Murphy en Grøtte Viken staan in het meest vergevorderde stadium uit een groeiende index van ongevraagde voorstellen voor openbare kunstwerken in Amsterdamse buurten die nog ontwikkeld worden. 

De kunstenaar Aaro Murphy stelde een werk voor dat met verschillende geuren het verstrijken van de tijd markeert – een soort niet-visuele klok voor leerlingen van een geplande basisschool in de Sluisbuurt. Zowel de directeur van de school als het hoofd van het bredere consortium steunen het project en zijn betrokken bij het vinden van de benodigde financiering en productiemiddelen voor het werk. De kunstenaar Annee Grøtte Viken stelde een project voor dat bestaat uit het planten van kringen van lijnzaad in de Sluisbuurt die het pigment zullen verschaffen voor een site-specifieke schildering. Annee Grøtte Viken heeft nog geen partner gevonden om het werk te realiseren, maar presenteerde haar project in samenwerking met een vlasexpert voor een inhoudelijke invalshoek.

De Stichting positioneert zichzelf als een samenwerkingspartner die alumni van Amsterdamse academies (met name de Gerrit Rietveld Academie en het Sandberg Instituut) samenbrengt met externe partijen om relevante langdurige artistieke projecten in Amsterdam te ontwikkelen. Dit model wijkt af van de meer gebruikelijke rol van een projectbureau dat kunstenaars de opdracht geeft een werk in de openbare ruimte te realiseren. Volgens Jules van den Langenberg, de voorzitter van de Stichting, heeft de Sluisbuurt hun specifieke aandacht omdat buurten die nog in ontwikkeling zijn meer integrale artistieke projecten kunnen incorporeren. Het uitnodigen van kunstenaars aan de tafel van bouwbedrijven en architecten is het meest effectief in dit soort situaties.

Door opkomende kunstenaars in contact te brengen met partners zoals toekomstige bewoners, projectontwikkelaars,architecten en publieke instellingen, speelt de (Nelly&) Theo van Doesburg Stichting in op verloren gegane expertise rond kunst in de openbare ruimte in Amsterdam, wat werd ingeluid door de financiële crisis van 2007-2008. Met name 2012 was een belangrijk jaar, toen de in Amsterdam gezetelde landelijke organisatie voor kunst in de openbare ruimte (SKOR) verdween, en daarmee hun savoir-faire. Na de financiële crisis trok de bouwactiviteit weer aan, maar het automatisme van zelfreflexief opdrachtgeverschap voor kunst in de openbare ruimte fleurde niet in dezelfde mate op. In deze context wil de (Nelly&) Theo van Doesburg Stichting een nieuwe invulling geven aan het geven van opdrachten aan (opkomende) kunstenaars in een veld waarin private en publieke belangen steeds meer zijn verstrengeld.

Waar de kerk en de staat de traditionele opdrachtgevers voor kunst in de openbare ruimte waren, moeten tegenwoordig nieuwe allianties worden gesmeed. Het proces rond opdrachtgeverschap is pluriformer geworden: het werk moet bestaan in variabele tijdsschalen (wat wat vaag ‘semi-permanent’ wordt genoemd) en met de betrokkenheid van een veelheid aan partners, is ook de financiering minder eenduidig geworden. Het gevolg is dat de resulterende kunstwerken in mindere mate sculpturale monolieten zullen zijn en eerder procesmatige kunstwerken worden. Zoals Ruby Hoette, directeur van het Sandberg Instituut, het tijdens deze Bouwplaats Bespreking verwoordde: “Er is een noodzaak om creatieve praktijken te beschouwen als zijnde ingebed in sociale structuren. Dit betekent dat de kunstenaar processen faciliteert die geen afgebakend eindresultaat hebben.” 

Met hun veelzijdige langlopende projecten reageren beide kunstenaars op een realiteit waarin de artistieke verantwoordelijkheid en het proces van opdrachtgeven, maar ook het gebruik en de geplande levensduur van het kunstwerk steeds complexer worden. Hoewel deze onbepaaldheid een scherpzinnig antwoord is op een neoliberale realiteit die drijft op flexibiliteit, zal het nog steeds nodig zijn om vast te leggen wat het exacte engagement van de kunstenaar en de gemeenschap inhoudt gedurende de gehele periode van dergelijke langetermijnprojecten. De Stichting streeft ernaar een netwerk te creëren van mensen en organisaties die zich in de toekomst voor het werk willen inzetten, zich beseffend dat het werk ingebed moet raken in een gemeenschap om te kunnen functioneren. Aangezien de noodzakelijke zorg voor procesmatige kunstwerken simpelweg niet aan het toeval kan worden overgelaten, zal deze coördinatie de belangrijkste uitdaging zijn voor de komende jaren.

Tekst door schrijver en curator Laurens Otto over de Bouwplaats Besprekingen van (Nelly&)Theo van Doesburg Stichting.

bouwplaats besprekingen
kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling van de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

de voorstellen zijn elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar en behandelen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt investeringen voor de verdere ontwikkeling en realisatie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door jules van den langenberg en opkomende gastcuratoren.

(Nelly&) Theo van Doesburg Stichting en Amsterdamse kunstverzamelaar Philippa van Loon nodigden op zondag 10 september 2023 tijdens de Open Monumenten Dagen een select gezelschap van projectontwikkelaars, verzamelaars en pers uit voor News from Nowhere, een eendaagse tentoonstelling.

News from Nowhere is een reeks tentoonstellingen in huizen van kunstverzamelaars, samengesteld door curator Jules van den Langenberg en gastcurator Diego Diez.

News from Nowhere is een groepstentoonstelling in een huiselijke omgeving die een generatie kunstenaars die in het afgelopen decennium afstudeerden van verschillende Nederlandse kunstacademies samen brengt met werken uit de kunstverzameling van een Amsterdamse verzamelaar. Duopresentaties van de werken introduceren ideeën over een agrarische maatschappij, biologie en kunst, klasse mobiliteit, vloeibaarheid en een alternatief op het hedendaagse stadsleven.

De tentoonstelling is vernoemd naar een gelijknamige publicatie van de de arts & crafts publicatie ‘News from Nowhere, an epoch of rest’. Deze soft science fiction wijst op hoe socialisme niet enkel het achter laten van particulier bezit betekent maar ook het verdwijnen van het onderscheid tussen kunst, het leven en werk. 

In de roman ontwaakt de verteller na een bijeenkomst met de socialistische partij in een toekomstige maatschappij waarin gedeeld eigenaarschap en een democratische controle over de vormgeving en productie van de gebouwde omgeving en het interieur door makers en burgers wordt geïntroduceerd. 

De prive woning van een kunstverzamelaar uit Amsterdam is gedurende een middag de arena waarin kunstenaars en een publiek van genodigden en geïnteresseerden elkaar ontmoeten. In verschillende ruimtes wordt telkens tijdelijk een werk van een opkomend kunstenaar en een werk uit de privé verzameling getoond.

Deelnemende kunstenaars zijn s*an d. henry-smith, carly rose bedford, maria nolla mateos, vytautas kumža, timo demollin werken uit de verzameling van philippa van loon zijn van vanessa beecroft, maria roosen, barbara visser, irene fortuyn en rineke dijkstra.

Elke tweede woensdag van de maand mei organiseert de (Nelly&)Theo van Doesburg Stichting hun activiteitenprogramma Bouwplaats Besprekingen, op verzoek en voor speciale gelegenheden wordt het show and tell format rondom voorstellen voor nieuwe openbare kunstwerken in de stad Amsterdam op andere momenten georganiseerd. Zo is er in februari 2023 een Bouwplaats Bespreking bijeenkomst waar ongeveer dertig experts, kunstenaars en nieuwsgierige buurtbewoners elkaar ontmoetten en de ontwikkeling van een ongevraagd voorstel voor een openbaar kunstwerk in de hoofdstad van Nederland bespraken. Het bestuur van de stichting en kunstenaar Carly Rose Bedford werkten samen met het Art & Public Space (LAPS)/The City lectoraat en de afdeling Research van de Gerrit Rietveld Academie en het Sandberg Instituut om ideeën te bespreken rondom plot denken en een plan voor een landmark bij de nieuwe veerhaven van Sluisbuurt in Amsterdam, gemaakt van glas geblazen met lokaal gevonden zand.

De Bouwplaats Bespreking werd geopend door een keynote van Patricia de Vries en gemodereerd door bestuursleden Nadine van den Bosch, Marjo van Baar en Jules van den Langenberg. De bijeenkomst werd aangevuld met een activering van een onlangs voltooid openbaar kunstwerk, een barbecuetafel van kunstenaar Bin Koh.

over Bouwplaats Besprekingen

kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling voor de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar, behandelen de voorstellen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt naar investeringen voor verdere ontwikkeling en productie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door jules van den langenberg en opkomende gastcuratoren.

muurschildering
(nelly&)theo van doesburg stichting en kunstenaar philip coyne stellen een openbaar kunstwerk voor waarin de kunstenaar en bewoners van de eerste zelfbouwgroep CPO "de nieuwe uitleg" in de nieuwe sluisbuurt samenwerken aan de inhoud en mogelijk zelfs de realisatie van een muurschildering. de dialoog tussen coyne en bewoners gaat van start met een discussie over het leven als kracht, als reproductieve praktijk en als fundamenteel collectief fenomeen. Download het voorstel voor het openbare kunstwerk en neem contact op via nadine@theovandoesburgstichting.nl om mee te werken aan de ontwikkeling of om de verdere realisatie van het werk te sponsoren.

ontwikkelprogramma voor publieke kunstwerken
(nelly&)theo van doesburg stichting streeft sinds 1987 naar het realiseren van beeldende kunstprojecten en het initiëren van formats die posities en opdrachten genereren voor opkomende en beginnende kunstenaars die in amsterdam gestudeerd of gewoond hebben. op het placemaking terrein van de sluisbuurt in amsterdam werkt de stichting sinds 2011 samen met kunstenaars om scenario's te ontwikkelen voor verschillende openbare kunstwerken in deze wijk die momenteel nog in aanbouw is. parallel aan het bouwproces introduceert een publiek programma buren, projectontwikkelaars, investeerders en andere belanghebbenden ideeën over zes thema's die bepalend zijn voor de identiteit van de nieuwe sluisbuurt.

bouwplaats besprekingen
kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling van de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

de voorstellen zijn elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar en behandelen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt investeringen voor de verdere ontwikkeling en realisatie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door project space reneenee en jules van den langenberg.

elke tweede woensdag van de maand mei organiseert de (nelly&)theo van doesburg stichting hun activiteitenprogramma bouwplaats besprekingen, op verzoek en voor speciale gelegenheden wordt het show and tell format rondom voorstellen voor nieuwe openbare kunstwerken in de stad amsterdam op andere momenten georganiseerd. zo is er in november 2023 een bouwplaats bespreking bijeenkomst waar ongeveer dertig experts, kunstenaars en nieuwsgierige buurtbewoners elkaar ontmoetten en de ontwikkeling van een ongevraagd voorstel voor een openbaar kunstwerk in de hoofdstad van nederland bespraken. het bestuur van de stichting en kunstenaars Phil Coyne, carly rose bedford en Kitty Maria van Ekeren werkten samen aan het presenteren van een plan voor een nieuw publieke tuin rondom een woontoren in de Sluisbuurt, een landmark bij de nieuwe pont stop van de buurt gemaakt van glas geblazen met zand van het bouwterrein, en een muurschildering dat collectief gemaakt kan worden met een zelfbouwgroep die zich wil vestigen op dit nieuwe deel van de stad.

de bouwplaats bespreking werd gemodereerd door bestuurslid marjo van baar en curatoren Kristoffer Zeiner en Kim Wawer. de bijeenkomst werd aangevuld met een activering van een prototype voor een lokale grond oven door kunstenaar Elia Castino

over bouwplaats besprekingen

kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling voor de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar, behandelen de voorstellen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt naar investeringen voor verdere ontwikkeling en productie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door jules van den langenberg en opkomende gastcuratoren.

ondergrondse rivier

(nelly&)theo van doesburg stichting en kunstenaar carly rose bedford herontdekken de relatie tussen gebouwde omgevingen en water, en boren dit potentieel aan om culturele betekenisgeving en hedendaagse mythologie te formeren. het openbare kunstwerkvoorstel "ondergrondse rivier" stelt een glazen sculptuur voor die gemaakt is van zandkorrels die uit de vele lagen van de amsterdamse sluisbuurt zijn opgeboord en die de tijdelijke ponthalte markeert die mensen van het centrum van amsterdam naar de sluisbuurt brengt. Download hieronder het voorstel voor het openbare kunstwerk en neem contact op via nadine@theovandoesburgstichting.nl om mee te werken aan de ontwikkeling of om de verdere realisatie van het werk te sponsoren.

ontwikkelprogramma voor publieke kunstwerken
(nelly&)theo van doesburg stichting streeft sinds 1987 naar het realiseren van beeldende kunstprojecten en het initiëren van formats die posities en opdrachten genereren voor opkomende en beginnende kunstenaars die in amsterdam gestudeerd of gewoond hebben. op het placemaking terrein van de sluisbuurt in amsterdam werkt de stichting sinds 2011 samen met kunstenaars om scenario's te ontwikkelen voor verschillende openbare kunstwerken in deze wijk die momenteel nog in aanbouw is. parallel aan het bouwproces introduceert een publiek programma buren, projectontwikkelaars, investeerders en andere belanghebbenden ideeën over zes thema's die bepalend zijn voor de identiteit van de nieuwe sluisbuurt.

bouwplaats besprekingen
kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling van de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

de voorstellen zijn elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar en behandelen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt investeringen voor de verdere ontwikkeling en realisatie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door project space reneenee en jules van den langenberg.

(Nelly&) Theo van Doesburg Stichting en kunstverzamelaar Casper van der Kruk nodigden op zaterdag 10 september een select gezelschap van projectontwikkelaars, verzamelaars en pers uit voor News from Nowhere, een eendaagse tentoonstelling in de penthouse verdieping van Byzantium in Amsterdam.

News from Nowhere is de eerste van een reeks tentoonstellingen in huizen van kunstverzamelaars, samengesteld door curator Jules van den Langenberg en gastcuratoren.

News from Nowhere is een groepstentoonstelling in een huiselijke omgeving die een generatie kunstenaars die in het afgelopen decennium afstudeerden van verschillende Nederlandse kunstacademies samen brengt met werken uit de kunstverzameling van verzamelaar Casper van der Kruk. Duopresentaties van de werken introduceren ideeën over een agrarische maatschappij, biologie en kunst, klasse mobiliteit, vloeibaarheid en een alternatief op het hedendaagse stadsleven.

De tentoonstelling is vernoemd naar een gelijknamige publicatie van de de arts & crafts publicatie ‘News from Nowhere, an epoch of rest’. Deze soft science fiction wijst op hoe socialisme niet enkel het achter laten van particulier bezit betekent maar ook het verdwijnen van het onderscheid tussen kunst, het leven en werk. 

In de roman ontwaakt de verteller na een bijeenkomst met de socialistische partij in een toekomstige maatschappij waarin gedeeld eigenaarschap en een democratische controle over de vormgeving en productie van de gebouwde omgeving en het interieur door makers en burgers wordt geïntroduceerd. 

Een op maat gemaakt interieur in de bovenste verdieping van het iconische Byzantium gebouw in Amsterdam is gedurende een middag de arena waarin kunstenaars en een publiek van genodigden en geïnteresseerden elkaar ontmoeten. Het gebouw is een van Rem Koolhaas’ eerste OMA gerealiseerde projecten. In verschillende ruimtes bewonen telkens tijdelijk een werk van opkomend kunstenaar en een werk uit de privé verzamelaar. Zo wordt een utopisch huishouden geaccumuleerd met werk van kunstenaars Josefina Anjou, Sven Kroner, Machteld Rullens, Erik van Lieshout, Maaike Fransen, Folkert de Jong, Wouter Paijmans, Amie Dicke, Jing He, Job Koelewijn, Bin Koh, Florian & Michael Quistrebert, Antonin Giroud, Maria Roosen en Josse Pyl.

de kunstenaar bin koh creëerde een openbaar kunstwerk in de nieuwste wijk van amsterdam, zeeburgereiland. het bevindt zich aan de eef kamerbeekstraat, tussen drie hoogbouwgebouwen van de architecten arons & gelauff. het werk is in de zomer van 2022 onthuld en bedoeld om minstens tien jaar mee te gaan.

het kunstwerk, getiteld table of contents, is een betegelde, betonnen barbecuetafel die groteske elementen combineert met een gezellige, familiale weldaad. de bewoners van de drie omliggende woongebouwen, zijn uitgenodigd om hun favoriete recepten te schrijven die door de kunstenaar op een webplatform worden geplaatst. na voltooiing zal koh met haar gastronomiecollectief comfort ball meerdere evenementen rond het werk organiseren, met name over de fetisjering en vervreemding van aziatische vrouwen in de westerse cultuur.

bin koh: "toen ik een kind was, zette mijn moeder whiteboardstiften naast de glazen eettafel, zodat we alles wat in ons opkwam, direct op de tafel konden tekenen. ik ben geen productontwerper of architect, maar deze jeugdherinnering van eten, drinken, verteren en het delen van ervaringen met specifieke objecten bleef maar terugkomen toen ik nadacht over een openbaar kunstproject voor woon&."

het werk nodigt bewoners uit om na te denken over smakelijke herinneringen aan koken en om een tafel te delen. mensen kunnen samen zitten, houtskool in het midden van de tafel leggen, eten grillen en van hun maaltijd genieten. geïnspireerd door de moeilijkheid om vaste hiërarchieën in de koreaanse cultuur te doorbreken, beschouwt bin koh het potentieel van een gemeenschappelijke tafel om sociale codes te beïnvloeden. in wezen vraagt het kunstwerk: wat zorgt voor een intieme setting met buren? wat creëert intimiteit tussen mensen? wat stelt mensen in staat zich uit te spreken?

de integratie van een openbaar kunstwerk in een bepaalde plek hangt uiteindelijk af van de reactie van de gebruikers. in tegenstelling tot artistieke interventies die niet contextgebonden zijn of slechts een enkele functie hebben, heeft bin koh gekozen voor een opmerkelijk open aanpak. terwijl ze de bewoners van de eef kamerbeekstraat uitnodigt om te participeren - ze hen uitnodigt om recepten op te schrijven, toekomstige evenementen organiseert- houdt ze de zaken ook open: het kunstwerk is een voorstel met een open einde dat zich tot iedereen richt.

het publieke kunstwerk is ontwikkeld in het kader van een samenwerking tussen sandberg instituut, (nelly&)theo van doesburg foundation en bpd vastgoedontwikkeling die tot doel hebben kunstenaars en hun werken in de openbare ruimte van amsterdam te positioneren.

table of contents is een openbaar kunstwerk op het amsterdamse zeeburgereiland, het resultaat van een publieksprogramma waaraan zeven uitgenodigde kunstenaars, de gemeente, projectontwikkelaar, onderzoekers en andere genodigden deelnamen. andere betrokken kunstenaars zijn fabian reichle, niels albers, franziska goralski, kitty maria van ekeren, elise ehry, cindy wegner, willem schenk.

geïnteresseerd in het ontwikkelen of ondersteunen van een openbaar kunstwerk in de stad amsterdam met de (nelly&)theo van doesburg foundation? email info@theovandoesburgstichting.nl

geur klok
(nelly&)theo van doesburg stichting en kunstenaar aaro murphy stellen een openbaar kunstwerk voor waarin de geur van een bepaalde plek kan fungeren als anker, een middel om het lichaam te aarden in een bepaalde plaats en tijd. het betrekken van leerlingen, medewerkers en omwonenden van basisschool asko (geplande opening 2023) en afvalverwerker marimetic bij een olfactorische installatie in of rond de school. Download het publieke kunstwerkvoorstel en neem contact op via nadine@theovandoesburgstichting.nl om mee te doen aan de ontwikkeling of de verdere realisatie van het werk te sponsoren.

ontwikkelprogramma voor publieke kunstwerken
(nelly&)theo van doesburg stichting streeft sinds 1987 naar het realiseren van beeldende kunstprojecten en het initiëren van formats die posities en opdrachten genereren voor opkomende en beginnende kunstenaars die in amsterdam gestudeerd of gewoond hebben. op het placemaking terrein van de sluisbuurt in amsterdam werkt de stichting sinds 2011 samen met kunstenaars om scenario's te ontwikkelen voor verschillende openbare kunstwerken in deze wijk die momenteel nog in aanbouw is. parallel aan het bouwproces introduceert een publiek programma buren, projectontwikkelaars, investeerders en andere belanghebbenden ideeën over zes thema's die bepalend zijn voor de identiteit van de nieuwe sluisbuurt.

bouwplaats besprekingen
kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling van de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

de voorstellen zijn elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar en behandelen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt investeringen voor de verdere ontwikkeling en realisatie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door project space reneenee en jules van den langenberg.

een werkplaats op het placemaking terrein van de sluisbuurt, direct gelegen naast de bouwplaats van de nieuwe buurt van amsterdam, is ontwikkeld en gerealiseerd door kunstenaar en foodperformer elia castino op uitnodiging van de (nelly&)theo van doesburg stichting. de keukenwerkplaats wordt het hele jaar door geactiveerd door castino en de stichting tijdens hun publieke ruimte ontwikkelingsprogramma.

geïnteresseerd in het boeken van een workshopsessie of een teambijeenkomst in de keukenwerkplaats? neem contact op met info@theovandoesburgstichting.nl

De Polder Triënnale toont nieuwe werken van Amsterdamse kunstenaars die mee doen aan Nederlandse initiatieven als het bloemencorso, een museum over de drooggelegde polderbodem en een boerderij-tot-tafel restaurant. Gedurende een reeks bus excursies vanaf de stad naar het typisch Nederlandse Noordoostpolder landschap ontstaan nieuwe ideeën over agrariërs en kosmopolieten.

(Nelly&)Theo van Doesburg draagt drie internationale kunstenaars voor die studeerden en wonen in Amsterdam met als doel het tonen, bespreken, uitproberen en initiëren van ideeën en bijeenkomsten over de schuivende verhouding tussen stad en platteland.

Bewegingskunstenaar Natasha Papadopoulou werkte samen met Museum Schokland aan een performance. Performance kunstenaarsduo Elise Ehry en Kitty Maria van Ekeren deden als eerste buitenstaanders van het dorp mee met het Bloemencorso Sint Jansklooster. Beeldend kunstenaar Bin Koh werkte met chefkok Peter Lute aan een proeverij van gerechten gemaakt met misvormde groente oogst uit de polder.

De Polder Triënnale wordt ondersteund door Floriade B.V., Prins Bernhard Cultuurfonds, Cultuurfonds Almere, Stimuleringsfonds voor de Creatieve Industrie.

lijnzaad schooltuin
(nelly&)theo van doesburg stichting en kunstenaar annee grøtte viken stellen het lijnzaadolie schoolplein voor, een tuin en een site-specific kunstwerk voor de binnenplaats van het nieuwe gebouw van hogeschool inholland in de sluisbuurt. de tuin zal de materialen voor het kunstwerk leveren. er zal vlas groeien om lijnzaadolie te produceren en planten om pigmenten te produceren. deze planten zullen ook geschikt zijn om te eten of te raffineren tot andere producten. de vlasplant zal gereedschap leveren dat gebruikt zal worden om te schilderen. het gewonnen materiaal zal worden gebruikt om objecten, meubels of interieurelementen van de binnenplaats zelf te beschilderen of uit te breiden naar andere delen van het gebouw zoals de studentenwoningen of gangen. het schilderij zal worden gemaakt als reactie op het proces en de materialen die worden gewonnen van het schoolplein. Download het voorstel voor het openbare kunstwerk en neem contact op via nadine@theovandoesburgstichting.nl om mee te doen aan de ontwikkeling of de verdere realisatie van het werk te sponsoren.

ontwikkelprogramma voor publieke kunstwerken
(nelly&)theo van doesburg stichting streeft sinds 1987 naar het realiseren van beeldende kunstprojecten en het initiëren van formats die posities en opdrachten genereren voor opkomende en beginnende kunstenaars die in amsterdam gestudeerd of gewoond hebben. op het placemaking terrein van de sluisbuurt in amsterdam werkt de stichting sinds 2011 samen met kunstenaars om scenario's te ontwikkelen voor verschillende openbare kunstwerken in deze wijk die momenteel nog in aanbouw is. parallel aan het bouwproces introduceert een publiek programma buren, projectontwikkelaars, investeerders en andere belanghebbenden ideeën over zes thema's die bepalend zijn voor de identiteit van de nieuwe sluisbuurt.

bouwplaats besprekingen
kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling van de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

de voorstellen zijn elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar en behandelen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt investeringen voor de verdere ontwikkeling en realisatie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door project space reneenee en jules van den langenberg.

gastvrije grond
(nelly&)theo van doesburg stichting en kunstenaars elise ehry, kitty maria en franziska goralski denken na over de eerste groep bewoners van de sluisbuurt en hoe je aankomt in een gemeenschap. het openbare kunstwerkvoorstel "gastvrije grond" biedt een nieuw perspectief op het welkomstgeschenk, en omvat een ritueel dat terugverwijst naar de aarde waarop de huizen zijn gebouwd en waarmee de gebouwen eventueel worden verwarmd. "gastvrije grond" is een uitnodiging en tegelijkertijd een geschenk dat gezien kan worden als een kostbaar moment voor aarding, verbinding en creativiteit. het is een daad van zorg en biedt ruimte voor expressie en activering van impact voor nieuwe bewoners van het eerste woongebouw van sluisbuurt, saref. Download het voorstel voor het openbare kunstwerk en neem contact op via nadine@theovandoesburgstichting.nl om mee te doen aan de ontwikkeling of de verdere realisatie van het werk te sponsoren.

ontwikkelprogramma voor publieke kunstwerken
(nelly&)theo van doesburg stichting streeft sinds 1987 naar het realiseren van beeldende kunstprojecten en het initiëren van formats die posities en opdrachten genereren voor opkomende en beginnende kunstenaars die in amsterdam gestudeerd of gewoond hebben. op het placemaking terrein van de sluisbuurt in amsterdam werkt de stichting sinds 2011 samen met kunstenaars om scenario's te ontwikkelen voor verschillende openbare kunstwerken in deze wijk die momenteel nog in aanbouw is. parallel aan het bouwproces introduceert een publiek programma buren, projectontwikkelaars, investeerders en andere belanghebbenden ideeën over zes thema's die bepalend zijn voor de identiteit van de nieuwe sluisbuurt.

bouwplaats besprekingen
kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling van de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

de voorstellen zijn elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar en behandelen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt investeringen voor de verdere ontwikkeling en realisatie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door project space reneenee en jules van den langenberg.

riet veld
(nelly&)theo van doesburg stichting en ruimtelijk werker spazio cura verbeelden instrumenten voor natuuronderhoud en plaatsgebonden toerisme voor mens en dier aan de binnen- en buitendijkse sluisbuurt in het openbare kunstwerkvoorstel "rietveld" . het doel van het project is om de nodige kennis en ervaring op te doen om samen met het nationaal ecologisch netwerk en de gemeente amsterdam een uitgebreide ruimte van riet te creëren. deze wordt geoogst en verwerkt tot objecten, sculpturen en architectuur gedurende het eerste decennium van het bestaan van de wijken. Download het voorstel voor het openbare kunstwerk en neem contact op via nadine@theovandoesburgstichting.nl om mee te doen aan de ontwikkeling of de verdere realisatie van het werk te sponsoren.

ontwikkelprogramma voor publieke kunstwerken
(nelly&)theo van doesburg stichting streeft sinds 1987 naar het realiseren van beeldende kunstprojecten en het initiëren van formats die posities en opdrachten genereren voor opkomende en beginnende kunstenaars die in amsterdam gestudeerd of gewoond hebben. op het placemaking terrein van de sluisbuurt in amsterdam werkt de stichting sinds 2011 samen met kunstenaars om scenario's te ontwikkelen voor verschillende openbare kunstwerken in deze wijk die momenteel nog in aanbouw is. parallel aan het bouwproces introduceert een publiek programma buren, projectontwikkelaars, investeerders en andere belanghebbenden ideeën over zes thema's die bepalend zijn voor de identiteit van de nieuwe sluisbuurt.

bouwplaats besprekingen
kunstenaars thorben grobel (spazio cura), annee grøtte viken, kitty maria van ekeren, elise ehry, franziska goralski, carly rose bedford, aaro murphy en philip coyne werken samen met de (nelly&)theo van doesburg stichting aan hun ongevraagde ideeën voor culturele ontwikkeling van de nog te bouwen wijk in de hoofdstad van nederland.

de voorstellen zijn elk gericht op een andere organisatie, bedrijf of projectontwikkelaar en behandelen zes verschillende locaties en onderwerpen. de (nelly&)theo van doesburg stichting zoekt investeringen voor de verdere ontwikkeling en realisatie van deze openbare kunstwerken. het proces wordt gecureerd door project space reneenee en jules van den langenberg.

de tweejarige tijdelijke masteropleiding fashion matters is een op onderzoek gebaseerde opleiding die liep van 2015-2017 aan het sandberg instituut, masters gerrit rietveld academy. de (nelly&)theo van doesburg stichting ondersteunde het programma via investeringen van het amsterdamse denim modebedrijf g-star. fashion council nl en meesteropleiding coupeur bijdragen. het programma richtte zich op hoe ontwerpers in een steeds veranderende wereld kunnen omgaan met het huidige en toekomstige modesysteem en innovatieve manieren van ontwerpen, produceren, promoten, financieren, verkopen en uiteindelijk consumeren kunnen bedenken. het tweejarige programma leidde studenten langs de weg van diepgaand onderzoek en experiment tot ontwikkeling en productie. kunstenaar christophe coppens leidde het programma met coördinator martine zoeteman, docenten en gasten waren onder meer walter van beirendonck, elisa van jolen, viktor & rolf, paulina van dongen, anne marie commandeur, liesbeth in 't hout. tot de alumni behoren maaike fransen, sanne karssenberg, rafael kouto, duran lantink, fieneke ploeger, vera de pont, gerda postma, karime salame sainz, mona maria steinhäußer, gerrit jan vos, timna weber en margret wibmer. voor meer informatie zie https://sandberg.nl/temporary-programme-fashion-matters

ook geïnteresseerd in samenwerking met de (nelly&)theo van doesburg stichting? e-mail info@theovandoesburgstichting.nl

De Kunstvlaai, opgericht door Jos Houweling, is een alternatieve Nederlandse kunstbeurs, die van 1997-2010 plaatsvond in de Westergasfabriek in Amsterdam. Op deze goedbezochte beurs presenteerden kunstinstellingen, onafhankelijke kunstenaarsinitiatieven en kunstopleidingen werk van jonge kunstenaars die hier debuteerden, samenwerkingsverbanden aangingen of werk verkochten. Kunstenaars als Hamid El Kanbouhi, Jonas Staal, Sachi Miyachi, tinkebell en Aukje Dekker presenteerden zich hier aan het begin van hun beroepspraktijk Later volgden nog drie edities in het oude St. Nicolaas Lyceum (2012), het Amstelpark (2014) en de Stadsschouwburg (2017) met een meer educatief karakter o.l.v. een curator.

the one minutes foundation produceert, distribueert en vertoont éénminutenfilms en biedt een internationaal podium voor mensen om te creëren, te betrekken en te verbinden. oorspronkelijk geïnitieerd door studenten van het sandberg instituut, masters programma van gerrit rietveld academie, in 1998 onder leiding van jos houweling, mede-oprichter en eerste voorzitter van de (nelly&)theo van doesburg foundation.

the one minutes werkt nauw samen met verschillende kunstopleidingen in binnen- en buitenland, kunstenaars, musea en bedrijven.

de one minutes is sinds 2017 een onafhankelijke non profit en wordt geleid door directeur en curator julia van mourik. kijk voor meer informatie en inhoud op http://theoneminutes.org